آسمان دلم به ستاره ی زندگی من خندید
عاشق تو ندیدی این زندگی
در کجای این غصه برای من قصه گفت
سكوت در دل شب
آرامش و برق ستاره ها
سياهي و سادگي
ماه من منتظر صبحي
خورشيدرا صداميزني
همانكه روزرا ازپس ميگذراندوبه تو ميبخشد
ماه من توزيبايي يا خورشيد صبح
زيباي آسمان اززيباي توست ميدانم
ستاره ها ازنورتو، دردل شب چشمك ميزنند
چ زيباست آن همه رنگ بي رنگي درآسمان شب
چ زيباست اين همه سادگي
و چ زيباست سكوت اين همه مومن به زيباي پروردگارم
دل پردردي داري اي شب
چه هق هق هاي بسياري ك دردل تو نهفته ميماند
چه رازداري اي شب
تورا مثال مادرم ميبينم
او همانندت ميگريدولي كسي ازدل اوباخيرنيست
شب من ،آسمان دلم را ستاره اي درخشان ميبينم
آن ستاره از هق هق مادرم ميگويد
توميداني ماه من، حرفاي من ؛هــــی
چ بگويم باز مسير رودخانه ي چشمانم بازشد
باز درآن شبنم زيباي سادگي، روي ماه توهويدا شد
بگذار دراين سبزينه عاشقانه ي دلت سكوت چشمانم تورابخواند
خدايا دلم ماتو به ماه بگو
ستاره ي زندگي رادردلم روشن بگذار
من نياز اين همه هق هقم رادرهمنشيني با ستاره ي هستي تو ميبينم
خداوندگارآسمان شب دوستت دارم
١٣٩٠/١١/٠١